Często klienci pytają nas, czy można zastrzec nazwę firmy. Odpowiedź brzmi: tak, można.
Wyjaśniamy, na czym polega zastrzeżenie nazwy firmy jako znaku towarowego i jak wygląda cała procedura rejestracji.
Nazwa przedsiębiorstwa, czyli firma, jako taka chroniona jest prawnie już za pomocą art. 4310 Kodeksu Cywilnego. Sam fakt zarejestrowania firmy w CEIDG lub KRS generuje już pewien poziom jej ochrony. By ta ochrona funkcjonowała w praktyce, przedsiębiorstwo musi realnie działać na rynku.
Dodatkowo możliwa jest rejestracja nazwy firmy w urzędzie patentowym – w takim przypadku nazwę firmy zastrzega się jako znak towarowy. Taka rejestracja znacznie ułatwia dochodzenie roszczeń w przypadku, gdy ktoś, działając w tej samej lub podobnej branży, podrabia nazwę naszej firmy lub myląco się do niej upodabnia.
Decydując o tym, jak zastrzec logo i nazwę firmy, należy zacząć od określenia, na terytorium jakich krajów chcemy uzyskać ochronę prawną.
Zgłoszenia znaku towarowego w celu zastrzeżenia nazwy firmy w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej – UPRP dokonuje się w celu uzyskania ochrony znaku na terenie Polski.
Aby nasz znak towarowy, będący nazwą firmy, zarejestrowany był w całej Unii Europejskiej, zgłoszenia znaku należy dokonać do Urzędu Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej – EUIPO.
Poszczególne państwa posiadają urzędy właściwe do rejestracji znaków towarowych. Można w nich dokonywać zastrzeżenia nazwy własnej jako znaku towarowego w formie rejestracji międzynarodowej znaku towarowego w Światowej Organizacji Własności Intelektualnej – WIPO. Taką procedurę rejestracji poprowadzić może polska kancelaria patentowa.
Aby zastrzec nazwę firmy w urzędzie patentowym, najlepiej zgłosić element odróżniający tej nazwy. Na przykład, gdy nazwa firmy to ABCXYZ POLSKA spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, korzystnie jest zarejestrować znak towarowy ABCXYZ, nie zaś nazwę spółki w jej pełnym brzmieniu.
W urzędzie patentowym nie można zastrzec po prostu samej nazwy firmy, bowiem każdy znak towarowy musi zostać zgłoszony dla konkretnych towarów i usług, wskazanych w zgłoszeniu.
We wniosku o zastrzeżenie nazwy firmy lub o ochronę nazwy marki jako znaku towarowego wskazuje się:
Każdy towar i każdą usługę da się przyporządkować do jednej z klas Międzynarodowej Klasyfikacji Towarów i Usług.
Konieczne jest uiszczenie opłaty urzędowej za zgłoszenie znaku towarowego. Jeśli naszym zgłoszeniem znaku towarowego do urzędu patentowego zajmuje się rzecznik patentowy, niezbędny będzie również dokument pełnomocnictwa oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa.
Międzynarodowa Klasyfikacja Towarów i Usług zwana jest potocznie klasyfikacją nicejską. Towary i usługi w zgłoszeniu znaku towarowego zawsze są przyporządkowywane do jednej z jej czterdziestu pięciu klas.
Nagłówki poszczególnych klas klasyfikacji nicejskiej określają, jakiego typu towary lub usługi znajdują się w danej klasie. Niemniej nagłówek często nie określa pełnej zawartości klasy. Na przykład usługi sprzedaży detalicznej sprzętu komputerowego albo usługi hurtowni rajstop są w klasie 35, mimo że w nagłówku tej klasy nie ma informacji o usługach sprzedaży.
Klasyfikacja nicejska nie ma nic wspólnego z klasyfikacją PKD. Klasyfikacja PKD wskazana w CEIDG czy KRS danej firmy nie ma zatem znaczenia przy zastrzeganiu nazwy firmy jako znaku towarowego. W zgłoszeniu takiego znaku towarowego należy dokładnie wskazać, jakie realnie usługi dana firma świadczy lub w najbliższych kilku latach świadczyć planuje, oraz ewentualnie na jakie towary taka nazwa jest lub ma być nakładana.
Gdy zgłosimy znak, w pierwszej kolejności Urząd Patentowy RP sprawdza, czy nie występują tzw. przesłanki bezwzględne do odmowy udzielenia ochrony na znak towarowy. Jeśli ich nie ma, informacja o zgłoszeniu znaku towarowego publikowana jest w Biuletynie Urzędu Patentowego (BUP).
Od daty takiej publikacji w BUP biegnie 3-miesięczny okres sprzeciwowy, w którym każdy może wnieść sprzeciw wobec zgłoszenia znaku towarowego, powołując się na swoje prawo wcześniejsze.
W przypadku braku sprzeciwu i przeszkód bezwzględnych do udzielenia ochrony znak towarowy zostaje zarejestrowany. UPRP wydaje decyzję o udzieleniu prawa ochronnego na znak towarowy zazwyczaj około 1-2 miesiące po zakończeniu okresu sprzeciwowego.
Warunkiem skutecznego zastrzeżenia nazwy firmy jako znaku towarowego jest terminowe opłacenie kwot wskazanych w decyzji warunkowej: opłat urzędowych za publikację i za pierwszych 10 lat ochrony.
Następnie, zazwyczaj w ciągu kilku miesięcy, Urząd Patentowy przyznaje znakowi towarowemu numer rejestracji i przesyła świadectwo ochronne na znak towarowy.
Jeśli prawo ochronne na znak towarowy zostanie udzielone, ochrona znaku towarowego trwa od daty zgłoszenia. Z kolei symbolu ® legalnie można używać dopiero po rejestracji znaku.
Przeczytaj, ile kosztuje zastrzeżenie nazwy firmy w Urzędzie Patentowym RP.
Zastrzeżenie nazwy firmy w EUIPO jako znaku towarowego jest procedurą zbliżoną do analogicznego postępowania przed UPRP. Najpierw EUIPO bada przesłanki bezwzględne, a jeśli ich nie zidentyfikuje, ma miejsce publikacja. Od oficjalnej publikacji informacji o zgłoszeniu znaku biegnie trzymiesięczny okres sprzeciwowy. Jeśli nikt wtedy nie wniesie sprzeciwu, EUIPO rejestruje znak towarowy.
W EUIPO całą kwotę za zgłoszenie i rejestrację, w tym za początkowe 10 lat ochrony, opłaca się, dokonując zgłoszenia.
EUIPO wydaje świadectwo rejestracji znaku towarowego wyłącznie w formie elektronicznej, i to na ogół kilka do kilkunastu dni od rejestracji znaku towarowego.
Zarówno w UPRP, jak i w EUIPO, jeśli proces zastrzeżenia znaku towarowego jest całkowicie bezproblemowy i nie wystąpią uwagi lub zarzuty urzędu ani sprzeciw, to postępowanie od zgłoszenia do daty rejestracji znaku towarowego trwa około 6 miesięcy.
Przeczytaj, ile kosztuje zastrzeżenie nazwy w EUIPO.
Zarejestrowanie znaku towarowego w WIPO jest procedurą bardziej skomplikowaną niż zastrzeżenie nazwy lub logo w Urzędzie Patentowym RP albo w EUIPO. Aby zastrzec znak towarowy w WIPO, konieczne jest posiadanie wcześniejszej rejestracji albo zgłoszenia znaku towarowego krajowego albo unijnego. Taki wcześniejszy znak towarowy nazywany jest potocznie znakiem bazowym.
Wniosek o rejestrację znaku towarowego w WIPO składa się za pośrednictwem urzędu, do którego zgłaszany był znak bazowy. Wniosek do WIPO musi dotyczyć znaku identycznego ze znakiem bazowym oraz towarów i usług identycznych z towarami i usługami znaku bazowego, albo węższego zakresu tych towarów i usług. We wniosku o rejestrację międzynarodową znaku towarowego należy wskazać, o ochronę na terytorium jakich krajów chcemy się ubiegać.
Koszty rejestracji międzynarodowej zależne są nie tylko od samej liczby krajów, w których chcemy zastrzec znak, ale też od tego, jakie to kraje, bowiem w różnych krajach wysokość opłat może być różna. Opłata urzędowa za rejestrację znaku w WIPO uiszczana jest we frankach szwajcarskich. Dodatkowo należy uiścić opłatę urzędową dla urzędu przyjmującego wniosek (czyli tego urzędu, gdzie zgłaszany był znak bazowy). Jest to 600 zł w UPRP i 300 EUR w EUIPO.
Jeśli naszym wnioskiem składanym do WIPO za pośrednictwem UPRP zajmuje się rzecznik patentowy, niezbędny będzie również dokument pełnomocnictwa oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa.
Urząd przyjmujący ma 3 miesiące na przekazanie wniosku o rejestrację międzynarodową do Biura Międzynarodowego WIPO. Biuro to, po weryfikacji naszego wniosku od strony formalnej (i ewentualnym wezwaniu nas do skorygowania wniosku), informuje urzędy wybranych przez nas krajów, że chcemy uzyskać ochronę znaku towarowego. Urzędy te mają 18 miesięcy, licząc od daty rejestracji, na odmowę lub na uznanie tej ochrony. Jedynie w przypadku, gdy dany urząd ma uwagi do wniosku albo gdy w danym kraju do naszego wniosku wpłynie sprzeciw, konieczne jest skorzystanie z usług lokalnego pełnomocnika w celu obrony naszego znaku w danym kraju. W przypadku bezproblemowej procedury całość może być przeprowadzona przez polskiego rzecznika patentowego.
W krajach, w których ochrona znaku z rejestracji międzynarodowej została uznana, 10-letni okres ochrony liczy się od daty rejestracji międzynarodowej – zazwyczaj będzie to data, w której nasz wniosek wpłynie do urzędu przyjmującego. Przedłużenie rejestracji międzynarodowej znaku towarowego o kolejnych 10 lat opłaca się bezpośrednio w WIPO. Kwota zależna jest od liczby klas klasyfikacji nicejskiej oraz od liczby i rodzaju krajów, w których ochrona znaku została uznana.
Pomagamy w zastrzeżeniu nazwy firmy jako znaku towarowego. Jako kancelaria patentowa w Poznaniu wiemy, jak skutecznie zarejestrować nazwę marki w UPRP, EUIPO i WIPO oraz jak przeprowadzić przez to nasz rzecznik patentowy.
👉 Napisz do nas i zapytaj o ofertę – pomożemy Ci zastrzec nazwę Twojej firmy jako znak towarowy.
Tak. Nazwa firmy jest chroniona już na mocy art. 4310 Kodeksu Cywilnego od momentu wpisu do CEIDG lub KRS, pod warunkiem że firma realnie działa na rynku. Dodatkowo można zastrzec nazwę firmy jako znak towarowy w urzędzie patentowym, co znacznie ułatwia dochodzenie roszczeń wobec podmiotów podrabiających lub myląco upodabniających się do naszej marki.
Ochronę na terenie Polski daje zgłoszenie do Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (UPRP). Ochronę w całej Unii Europejskiej zapewnia zgłoszenie do EUIPO. Rejestracja międzynarodowa znaku towarowego w wybranych krajach odbywa się za pośrednictwem WIPO.
Do zgłoszenia znaku towarowego potrzebne jest wskazanie oznaczenia, które ma zostać zastrzeżone, oraz wykazu towarów i usług przyporządkowanych do klasyfikacji nicejskiej. Jeśli zgłoszeniem zajmuje się rzecznik patentowy, konieczne jest też pełnomocnictwo wraz z opłatą skarbową.
Jeśli procedura przebiega bezproblemowo, bez sprzeciwów i zastrzeżeń urzędu, rejestracja znaku towarowego zarówno w UPRP, jak i w EUIPO trwa około 6 miesięcy od zgłoszenia do wydania decyzji o rejestracji.
Nie. Klasyfikacja nicejska, według której zgłasza się towary i usługi w znaku towarowym, nie ma nic wspólnego z klasyfikacją PKD wskazaną w CEIDG lub KRS. W zgłoszeniu znaku towarowego trzeba wskazać usługi realnie świadczone lub planowane w najbliższych latach.
Symbolu R w kółku można legalnie używać dopiero po uzyskaniu prawa ochronnego na znak towarowy, mimo że sama ochrona liczona jest wstecznie od daty zgłoszenia znaku.